Umut, yıldızların altında bir fener,
Karanlıkta yolu aydınlatan çerağ.
Umudun rengi, günbatımı değer,
Şafaktaki ilk ışık, yeni bir ağ.
Bazen deli dalgaların ardında,
Bazen çorak toprakta bir çiçek.
Hayat, umudu sever, anlar onda,
Bir çocuğun gözünde parıldayan heves.
Kalbin kırık dünyasında yankılanır,
Hayallerinden yükseklere kanat çırpış.
Umut, doğarken güneşin yanağında,
Güneşin batışında umudu sarar kişi.
Umut bir kuş gibidir, yükseklerde uçar,
Açar göklerde geniş kanatlarını.
Her gece sonunda bir sabah var,
Hep yeniden başlar umut, bekleneni.
Hayata renk katar, umut yaşamdan,
Soğuk kış günlerinde sıcak bir nefes.
Sevgiyle sarılır her insan, zaman zaman
Ve umut, her zaman yeniden yeşerir cesaretten.