Umut dolu bir sabahın ilk ışığında,
Yürekler uyanır; umutla dolar taşar.
Her yeni gün, bir şarkı, bir bahar çağrıları,
Umut dolu şiirler susmaz kalemde, duyguda aşkınla.
Gökyüzüne bakar, yıldızlar kadar parlak,
Yeniden doğar her hayal, her dilek saklı kalmak.
Umut, insan ruhunun özgür kuşu, kanat çırpar.
Umutsuzluk geceleri bile, umutla son bulur.
Gri bulutlar dağılır, mavi umutlarla dolunca,
Her kalp bir şiir yazar, sevinçlerle dolunca.
Umut dolu şiirler, her yanı sarmalayan buğu,
Şairin düşleri gibi, daim olur her bir uğur.
Umut; düşenin dostu, yitiklerin pusulası,
Her kırık dala konan bir kuş, bir yarına alası.
Öyle bir şiir ki umut, içinde her hüzün erir,
Şiirlerde umut, insanlığın gülüşüne karışır.
Bu yüzden şair, kelimelerle dokur umudu,
Her satırda bir umut, her mısra umut dolu.
Zor zamanların ortasında bir nefes, bir sığınak,
Umut dolu şiir, sonsuzluk kadar eski, yeniden başlar her an.
Öyle bir umut ki şiirin içinde yaşar,
Okyanusta dalgalar gibi gelip geçer, anlar yaşar.
Bu umutla yazar şair, hem derdini hem sevincini,
Çünkü umut dolu şiirler, kalplerdeki en derin izin kendisi.