Gözlerinde sis, yorgun düşlerin ardında,
Hüzün dolu bir şiirdir sessizce akan yaşlarında.
Her mısra bir ah, her kafiye ağıt,
Serin bir rüzgar gibi süzülen anılar peşinde.
Kelimeler sarar yaralarını yavaşça,
Suskun harfler anlatır derin acıları her bir satırda.
Bir ömür boyu taşınan yükler,
Yorgun kelimelerle dokunur zamanın kıyısında.
Maviye bürünür gökyüzü, gri bulutlara rağmen,
Her damla yağmur, dökülen gözyaşları gibi sessizce.
Yankılanır boş sokaklarda yalnızlığın sesi,
Hüzünlü bir şiirin dizeleri gibi, yavaş ve derin.
Yitik umutların peşinde bir yolculuk bu,
Her beyit, kaybolmuş rüyaların peşinde bir arayış.
Ve her dize sonunda, bir soluk gibi kesilir nefes,
Sonsuz bir bekleyişin, sessiz çığlığı bu sessizlik.
Bir piyano tuşunda hüzün, bir notada veda,
Hüzünlü şiir, kırık dökük melodilerle yükselir.
Ve sen, bu keder denizinde bir şair,
Kaleminden dökülen sözlerle sarar, dertleri, derman olur.