Zeytin ağacı, sessizce dururken bahçede,
Yaprakları fısıldar asırlık bir ninni.
Kökleri derinlerde, tarih öncesinde,
Bize anlatır geçmişten kalan masalı.
Yüzyıllar boyu görmüş savaş ve barışı,
Dalından asılıp, barışın simgesi.
Zeytin dalı uzanır insanlık eline,
Huzuru müjdeleyen o yeşil serenat.
Akdeniz’in mavisi, toprağın kahvesi,
Gövdesinde saklıdır binlerce hikaye.
Her bir zeytin tanesi, umutla doludur,
Bereket saçarlar toprak ana üstüne.
Hasat zamanı gelir, köylüler neşeyle,
Toplarlar meyveleri, özenle, sevgiyle.
Sıkılır zeytinler, altın gibi akar,
Zeytinyağı, sofraların vazgeçilmez tacı.
Zeytin ağacı, özgürlük ile büyür,
Baskılara boyun eğmez, dimdik durur.
Öğretir bize sabır, direnç ve uyumu,
Kökleriyle sarar toprağı sımsıkı.
Büyüdüğü toprağa her zaman sadıktır,
Kuvvetini ondan alır, yaprağını açtır.
Zeytin ağacı gibidir asil bir yaşam,
Doğayla iç içe, huzur dolu bir an.
Zeytin ağacı, ah, ne güzel varlıksın!
Ömür verensin sen, yaşamın şiirsin.
Her bir yaprakta saklı efsunlu bir dünya,
Barışın, umudun, yaşamın simgesi.