Zehra’nın gözleri yıldız gibi parlar,
Güneşin kızı, ayın yoldaşı, akşamın ışığı.
Gülüşü bir bahar sabahı kadar zarif,
Her adımda sevgi saçar, yürekleri ısıtır.
Zehra, adın ne güzel kafiye bulur dize dize,
Şiirler sana gelir, sözler seninle güzelleşir.
Bir isimle nasıl bu kadar anlam yüklenebilir?
Her harfinde ayrı bir hikaye, her hecede bir umut.
Zerrenin hâkim olduğu bu evrende,
Huzur bulur insan Zehra’nın yanında.
Anlatılmaz bir esinti gibi geçer içimizden,
Ruhumuzda iz bırakır, derinden, sessizce.
Zehra’nın ismiyle anarız sevgiyi,
Île başlayan her şiirde, her nefeste.
Neşeyle dolup taşar kalpler,
Rahatlar gönüller Zehra’nın tebessümüyle.
Zehra, seninle daha anlamlı her şey,
Adını duyunca açılır çiçekler,
İlham olur her yeni güne,
Lirik bir asalet taşır her ses.