Yurdumun toprakları, minnetle konar kuşlar,
Her bir köşesi ayrı, baharda açan gülüşler.
Dağlarında yankılanır, cesurca türküler,
Yurdumun her yanı, tarihle dokunmuş izler.
Anadolu’m diyerek, başlar her bir dize,
Ege’nin serin suları, Karadenizin rüzgarı ese.
Akdeniz güneşiyle, ısınır kalpler,
Güneydoğu’nun bereketi, döner dünya ile terse.
Kars’ın beyazı, Iğdır’ın yeşil bahçeleri,
Çukurova’nın sıcağı, Karadeniz’in tez canlı dalgaları.
İzmir’in kordon boyu, Antalya’nın altın kumları,
Her biri ayrı güzel, yurdumun toprakları.
Kültürleriyle övünür, insanıyla tanınır,
Misafirperverliğiyle, dünyaya nam salınır.
Dillerde destan, yüreklerde hasret,
Yurdum şairlere ilham, ozanlara nefes.
Bu toprakların taşında, toprağında saklı,
Binlerce yılın sırrı, efsanelerden aktı.
Kapadokya’nın peribacaları, Pamukkale’nin travertenleri,
Dolaşırken anlarsın, bu cennetin her yerini.
Yurdum şiiri, dökülür kalemimden,
Her bir mısrasında aşk, ve özlemle doludur benim.
Vatan sevgisiyle yanar, bu yürek, bu sinem,
Şiirde yurdumun adı, daima en sevdigim.