Sisli başlar her yolculuk, sabahın erken saatlerinde,
Ayaklar yollara düşer, eski ve yeni hikayeler peşinde.
Bavulunda umutlar, gözlerinde binbir rüya,
Her adımda yeniden doğar, farklı şehir, farklı dünya.
Demir yolları aşıp, tünelin ucu aydınlığa çıkar,
Teker teker mi yoksa kanatlarıyla mı gitsek diyar diyar?
Bir şehirden öbür şehre, dağlar delip, denizler geçilir,
Yolculuk; hem bedenin hem de ruhun seyahati gibi derin ve bilir.
Yol boyunca pencerelerden süzülür dünyanın renkleri,
Çocukların mahalle arası koşuşmaları, bahçelerdeki çiçekler gibi birer emekleri.
Arada sırada bir kuş uçar yanıbaşından, seninle aynı yolda,
Anlarsın ki her canlının kendine göre bir rotası, bir yolu var, her birinin ayrı hikayesi var bu dosta.
Her durakta bir hikaye, her hikaye bir kitap gibi kıymetli,
Dinleriz rüzgarın şarkısını, misafir olduğumuz her yerde sevgili.
Döndüğümüzde evimize, her yolculuk bir ansiklopedi, öğretmenimiz olur,
Çünkü her yeni yer, her yeni yüz, yeni bir ders, yeni bir söz, yeni bir hayat döngüsüdür.
Teker teker topladığımız anılar, yıllar boyu süren serüven,
Yolculuk esasında içsel bir yolculuk, dış dünyanın sadece bir özeti en nihayetlen.
Öğreniriz, büyürüz, değişiriz yollar sayesinde.
Yolculuk biter, fakat yolculuğun hikayesi asla bitmez, düşlerimizde devam eder gider.
Böylece, her seferinde biraz daha zengin, biraz daha bilge,
Döneriz yuvamıza, anladık mı gerçekten ne anlama geldiğini seyahat etmenin, yaşamanın, öğrenmenin ve sevmenin kıvancı içinde.