Gökyüzü bir tuval, yıldızlar sanat,
Parlıyor geceyi aydınlatan,
Uzaklarda birer ışık yanar,
Bilinmezlerle dolu, gizemli yarat.
Bazen Dilek yıldızı, kayar sessizce,
Işığıyla göz kırpıp açar sevince,
Her biri bir hikaye, eski ya da yen,
Geceye dokunan parmaklar, narin ve renkli.
Gözler yukarı, hayaller ötesi,
Yıldızlarla dolu sınırsız beşi,
Her bir parıltıda bir umut peşi,
Sonsuzlukta bir yol, aydınlık işi.
Denizler kadar derin, dağlar kadar yüce,
Yıldızlar susar, konuşur gökyüzü,
Sessiz bir anlatım, her biri bir öğüt,
Ömürler geçse de, solmaz bu ışık.
O yıldızlar ki her gece doğar,
Ve her sabah solup giden doğan güne karşı durur,
Onlar ki ne söyler, ne de susar,
Sadece parlar, ve rehberlik eder büyülü pusula.
Ve ben burada, küçük bir nokta,
Yıldızlara bakar, yazıyorum onları şiir kata,
Bu evrenin kalbinde, bir öykü sırdaş,
Yıldızlar, sizlerle, her daim aşka davetkar.