Vatan dediğin büyük bir sevda, yüreklerde,
Her bir köşesi cennet, her karışı hüzünle bezenmiş.
Dağları, denizleri, ovalarıyla sonsuz,
Al bayrak altında, özgürlüğe koşan biz.
Anadolu’m, kahramanlar diyarı, destansı hikâyeler,
Her taşında tarih fısıldar, ecdat izinde.
Kültürler beşiği, diller, dinler arası köyleri,
Birlikte yaşamaktan doğan, zengin bir ahenk içinde.
Asırlardır yankılanır, İstiklal Marşı’nın dizeleri,
Mehmet Akif’in kalemi, vatan sevgisiyle dolu.
Cesaretin, fedakarlığın, gözyaşının öyküleri,
Her bir satırında, her bir kelimesinde büyük onuru.
Nice savaşlar gördü bu toprak, kanla yoğruldu,
Her karışında şehitlerin hatırası saklı.
Vatan uğruna can veren ne çok evlat, kudsallığını buldu,
Şehadetleriyle doğdu bu vatan, bağımsızlık aşkıyla sığınaklı.
Yeşeren topraklarda, hasat vakti bir aşk ile sevinç,
Mahsulün bereketinde, ataların mirası hissedilir.
Her nerede bir Türk varsa, o vatanın bir parçası hiç eksilmez,
Dünyanın dört bir yanında, vatan sevgisi yüreğinde bilinir.
Vatan toprağı kutsal, bir lime lime hissiyat,
Toprağını öpen, gözyaşını saklayan, şefkat dolu kollarında.
Sonsuz vefa ile bağlı, ana gibi yar, arzu gibi tat,
Büyük Türkiye, istikbalin yıldızı, koyu kırmızı al al bayrağında.
Bu şiir, yalnızca sözcüklerle değil, yürekle yazıldı,
Vatan dediğin; ana, baba, kardeş, dost…
Ne kadar uzakta olursan ol, her zaman sana çağırdı,
Vatan dediğin, bir aşk, bir özlem, sonsuzlukta parlak bir köst.