Uzaklar bir çığlık, mesafeler bir çizgi,
Sevgilim uzakta, yüreğimde iz bırakır süzgün.
Her bakış gökyüzüne yollanmış bir dilek,
Aşkımızın yıldızı, parlar gece düzgün.
Yollar uzun, vakit sanki durmuş gibi,
Her anı sayarım, yokluğunla sızlığım gür.
Düşlerimiz göçmen kuşlar kadar serbest uçar,
Kalplerimiz mektuplarla seyahat eder kırık bir tür.
Bir akşam vakti geldi mi pencereden rüzgar,
Sesin sanarım, fısıldar meltemle doğruyu.
Gözlerime düşen her damla yaş, her biri ağır,
Bir gün sona erer bu hasret, bu köhne serüven doğru.
Entari yorgun dosta, telefondan sesin gelir,
Sanal bir kucaklaşma, ekranlar ardında nefer.
Ama gerçek duyguyu saklar gözler, bilir,
En derin hisler silinmez, teknoloji ne derse desin sefer.
Kilometrelerce uzakta olsan da sen,
Kalbimdeki yerin sabit, değişmez ve özel.
Gün gelir, uzaklar yakın olur yeniden,
Ellerimiz buluşur, kalpler ateşlerde tez ışıklı mehez.
İzmir’den Ankara’ya, İstanbul’dan Van’a,
Sevgi köprüsü çizilir haritaların üstüne.
Seninle aşarız her engeli, her zaman, her sava,
Buluşuruz sonunda, mesafeler yutakta gizli güfte.