Üsküdar’a vardım, sessiz sedasız,
Mâziyle buluşur her bir adım, nazlı nazlı.
Kız Kulesi selam durur, göz kırparken yıldızlar,
Denizle hasret giderir, martılar kahkahası.
Cumbalı evler sıralanır, sahil boyunca,
Her biri bir hikaye fısıldar geçmiş zamanın.
Camiiler, minareler göğe yükselir, inanca,
Bir ezan sesi dolanır, sokak aralarından usulca.
Balıkçıların çığlığı, çınlar kulaklarda,
Tarihin tozunu siler, sabahın serinliği.
Bir çay dumanı yükselir, dost sohbetlerinde hâlâ,
Üsküdar sakin, mütevazı, eskimez güzelliği.
Bahar gelince badem çiçekleri açar,
Vapur dumanlarıyla karışır, seherin aydınlığı.
Sanatın, tarihin, sevdanın iç içe geçtiği,
Üsküdar, bir şiir yazdırır kendi kendine, hiç usanmadan.