Rümeysa adın dile geliyor, her bir hecede,
Şiirde anlam bulur, kalemler seni yazar beklemede.
Zihnin özgür kuşlar gibi, uçar gökyüzünde,
Hayallerin rengarenk, umut dolu her bir yüzünde.
Nazik bir yürek, gülerken bahar esintisi,
Her dizesinde, her kıt’ada, sevgiyle dolu bir nefesi.
Bilge bir bakış, derinlerde saklı hikayeler,
Rümeysa, sözlerinde saklı düşlerin seyyahı, fikirler.
Gözlerinin gördüğü, kalbinin sezdikleri,
Bir şiir misali, sükunetle bezdikleri.
Rümeysa, isminle başlayan her beyit bir umman,
Her harf, her lafız, sanki dünya durur zaman.
Şairin kaleminden dökülürken siyah mürekkep,
Sana dair yazılmış satırlarda bulur herkes kendine bir hece.
Rümeysa, adın bir şiir, sen ise bir musiki,
Yaşamının her köşesi, sanatla iç içe, bir bütün hikaye.
Sana yazılan her kelime, çiçek açar baharda,
Şiirlerde ve hayatında, neşe dolu yıllara.
Rümeysa’nın hikayesi, okundukça anlam bulur,
Her okuyan kendinden bir parça bulur, şiire vurulur.