Peygamberimiz, sen ne yüce bir elçisin,
Alemlere rahmet, ahlakın en güzelisin.
Adın anıldığında kalbler huzur bulur,
Sen ki tüm insanlık için bir nur, bir kutlu yol göstericisin.
Medine’nin sokaklarına adım atan,
Mekke’nin dağlarında Hira’da hatıran.
Yetimken güçlendi imanın yüceliğiyle,
Ve bir ümmet senin etrafında kenetlendi birliğiyle.
Ağladın ümmetin için, sevdin her canı,
Yumuşak davrandın, olmadın hiç yaman.
Geceleri kalkıp, uzun secdelere vardın,
Rabbine yakarışlarını, göz yaşlarıyla sundun, ardın sıra.
Gelip geçen her peygamberin müjdecisi,
Ahir zamanda ümmeti Muhammad’in gül yüzü.
Kur’an ayetleriyle süslendi kalbimiz,
Sünnetinle aydınlattın karanlık gecelerimiz.
Hz. Hatice ile başlayan yoldaşlığın,
Sadık dostun Hz. Ebubekir’le yol alışın.
Ashabınla ettin cihada atılan adımlar,
Ve uhud da, hendek de seninle bütünleşen yaralar.
Her taşın, her ağacın tanık olduğu vahiy,
Şefaatine sığınırız, ahiretteki rahmet yağı.
Kızın Fatıma, torunların Hasan ile Hüseyin,
Sonsuza dek yaşayacak onlar Peygamber mirasıyla derin.
Sevgili Peygamberim, aşkınla yanar kalbim,
Sana olan özlemle dolup taşar her dem.
Şefaatinle kavuşuruz inşallah Cennet’e,
Seni anmak, sana salavat getirmekle geçer her nefesimde.
İslam’ın güneşi, Mekke’nin gururu,
Yoktur sana denk, ne varlıkta ne kudrette.
Muhammed Mustafa, Allah’ın elçisi,
Şükürler olsun ki seni gönderdi kurtuluş vesilesi.