Ormanda yaprakların fısıltısı, denizde dalgaların şarkısı,
Her ikisi de gezegenimizin tatlı sırlarını fısıldar kulağıma.
Yeşilin her tonuyla dolu orman, canlı bir tablo gibi,
Denizin mavisi ise sonsuzluğun kapısı gibi.
Çam ağaçlarının arasında bir serüven, saklı bir dünya,
Her adımda tabiat ana yepyeni bir hikaye anlatıya.
Kuşların cıvıltısı, böceklerin dansı hoş bir sinfoni,
Ormanda bir gün, ruhumu tazeler, huzura erdirir beni.
Denize doğru yürürken hissederim serin rüzgarı,
Karşılar beni köpüklü dalgalar, sonsuzluğun izdüşümü.
Gün batımında denizin turkuazı, kızılla buluşur,
Sanki gökyüzü denize aşık, kavuşmak için coşar durur.
Ormanın derinliklerindeki gizem, denizin genişliğindeki özgürlük,
İkisi de ayrı alem, ama iç içe geçmiş iki büyük lütuf.
Biri toprakla bağlı kökler kadar eski,
Diğeri ise gökyüzünün ötesinde yeni.
Ormanda yürürken hissettiğim o dingin kuvvet,
Denize baktığımda bulduğum huzurun şefkati,
Doğanın bu iki harikası, besler ruhumu, dilimde duaları.
Orman ve deniz, fısıltında saklı ebedi hikayeler, yaşamın duaları.