Öğretmenim, dedim sessizce, veda zamanı geldi
Ellerinizden öperim, gözlerim nemli, durgun
Yıllarca süren bu serüven, bitmekte şimdi
Sizden öğrendim yaşamı, bilgiyle yürümek yurdum.
Sınıfımızda bir ağaç gibi uzandınız her köşeye
Kökleriniz bilgi dolu, dallarınız sevgiyle dolu
Her mevsim bizim için açan bir çiçeksiniz
Ve şimdi bu çiçeğin kokusu kalacak içimde, solu.
Öğrettiniz bize sayıları, harfleri, doğruyu
Küçük kalplerimize ektiğiniz sevgi tohumu büyüdü
Büyüdükçe anladık, verdiklerinizin değerini
Çünkü siz bize sadece bilgi değil, hayat verdiniz.
Bilge bir kaptan gibi yönlendirdiniz bizleri
Hayat denizinde rotamızı çizdik sizinle
Şimdi başka sulara yelken açma zamanı
Daima akılda tutacağım, öğütlerinizi birer izle.
Veda zamanı gelmiş olabilir ama unutmam
Sınıfta birlikte geçirdiğimiz günler aklımda
Gülümsemeleriniz, sabrınız, tüm emeğiniz
Her biri bir yıldız gibi parlayacak geleceğimde.
Öğretmenim, veda etmek zor, ağırdır elbet
Ancak bilin ki her zaman kalbimdesiniz, derinlere işlediniz
Bir öğrenci olarak değil, hayatınızın bir parçası olarak
Sonsuza kadar minnettarım, her şey için teşekkür ederim.
Hayat yolculuğunuzda başarılar, mutluluklar dilerim
Elveda demek değildir bu, bir görüşürüz aslında
Yolunuz açık olsun, güzelliklerle dolu olsun
Her zaman bir öğrencinizin kalbinde yeriniz ayrı kalacak.