Nergis, baharın müjdecisi, zarif çiçek,
Soluk sarı, beyaz petallerinle ne şık!
Her yıl tekrar tekrar doğarsın sessizce,
Bakışların umut, gülümsemen ise hüzün ekler içime.
Yumuşak toprağın bağrından fışkırır hayat,
Nergisler boy verir, doğanın bir sanat.
Rüzgarla dans eder incecik sapların,
Hafif bir esintide sallanır yaprakların.
Bahçelerde sıra sıra dizilirsin nazlıca,
Kokunu saçarsın, öyle saf, hasretin azlıca.
Şairlerin ilham perisi, ressamların dostu,
Her bir bakışında gizli bir ozanın postu.
Lirik bir ezgi gibi süzülürsün dillere,
Nergis, sen bir şiirsin, duygularımızda dile.
Adın geçtiğinde sevinçle atlar yürek,
Kışın ardından gelen baharın en güzel eser.
Öyle yalın, öyle saf, öyle temizsin ki,
Nergis, yaşamın kendisi gibi bir izsin sen de.
Her bir çiçekte bir umut, her yaprakta bir hayat,
Sen aşkı, sen sevinci, seni şiirler anlat.
Ve ben sana bakarken, içimde bir sevinç,
Nergis, baharla birlikte doğarsın yeniden.
Mevsimin vazgeçilmez yoldaşı, kırların şarkısı,
Baharın tam da kalbinde bir şiir yazarsın sessizce.