Topraklarımda büyür umut, dalga dalga,
Mavi göğe selam durar her bir bağrı dağla.
Bir dolunay gecede, gümüş bir deniz,
Anadolu’m der ki, burası memleket hikâyesi.
Ege’nin serin sularında yıkanırken yaz,
Karadeniz dalgasında bulur her kalp biraz naz.
Akdeniz güneşi altın gibi ısıtır kumları,
İç Anadolu’nun hasreti, tarlaları sarar umutla.
Kars’ta bir kar tanesi düşerken yavaşça,
Gap’ın toprağında bir tohum filiz bulur ataşla.
Erciyes’ten esen rüzgar, Marmara’ya selam yollar,
Her köşesi ayrı güzel, vatanımın dört bir yanı bahar.
Laleler süsler İstanbul’u, başkent Ankara’nın çizgisi net,
İzmir marşıyla çınlar, Antalya portakal çiçeğiyle beter.
Trakya’nın samimiyeti, bütün gönüllerde tebessüm,
Bu cennet memleketin kıymetini bilmeli herkessem.
Anadolum, sen ne cömertsin kızıl akşamlarında,
Her bir yıldız senin kadar parlak, geceleri anlamında.
Bir zeybek ateşlenir Aydın’da, Sivas’ta bir ağıt yanar,
Her şehrin bir hikâyesi, her köşesi başka bir anlatım anlar.
Dört bir yanı cennet bahçesi gibi, vatanımın toprakları,
Gönlünde umut, elinde bereket, her bir yüreğin dokunuşları.
Bu topraklar bizim, biz bu toprakların nefesi,
Memleketim, canım Türkiyem, sonsuz sevgisiyle bitmez ki.