Masalların dilinden doğar her bir şiir,
Ahenkli sözlerle bezeli nehir.
Kalemlerden dökülür sihirli düşler,
Her mısra, kapı aralar başka bir evreni, marifetle.
Periler, ejderhalar, asil şövalyeler,
Kaleler, gizemli ormanlar, sırlı dereler.
Her biri bir şiirde buluşur, kucaklaşır;
Fısıldarlar kelimeler, eski zaman masallarını.
Bir varmış, bir yokmuş, başlar her dize,
Yükselir umutlar, kahramanlar göğe.
Rüyalarda süzülür prensesler, prensler,
İyilikle savaşır kötülükler, entrikalar her köşede.
Elbet her masal bir ders verir, değer katar hayata,
Olgunlaştırır yürekleri, sıcak bir pınar gibi akar kana.
Şiirlerse masalları taşır zamanın ötesine,
Dilin büyüsüyle, insanlık haline şifa neşesiyle.
Sonu mutlulukla biten masal şiirleri,
Yüreklere dokunur, toplar yalnızlığı.
Sahifeler arasında yolculuk yapar zihin,
Öğütler, hayaller, sevdalar hepsi bir sinin içinde.
Masal şiiri, kutlu bir miras bize,
Ataların dilinden, en içten tebessüme.
Gizemi ve aşkı tutkuyla anlatır,
Öyle bir sanat ki, kalbe dokunur, saniyede.