Mart 5, 2024

Kıskanç Şiiri

Ben kıskançlık denizinde bir kayık,
Dalgalara vururken yüreğim sancılı.
Gözlerin başka bir yüzde kayık,
İçimde alevler, söndürülmeyen yangın.

Bir pencereden bakıp özlemek seni,
Ellerin ellerine dokunduğu an.
O gülüşler başkasına ağrı bana,
Sana olan sevgimiz artık bir viran.

Her gülen fotoğrafa bakışımda,
Bir sancı saplanır kalbimin köşesine.
Kıskançlık aleviyle yanar içim,
Aşk dediğin bu mu? Sorarım gene.

Seninle bir ömür, seninle her dem,
Bir başkası değil, yanında olmak isterim.
Ancak kıskançlık, dost düşman bilmez,
Yıkar geçer, sevdayı küle çevirir desinler.

Öyle bir duygu ki, ne deniz saklar,
Ne de kıyılarında çözülür düğümler.
Oysa sevgiyle bakmayı öğrensek,
Kıskançlığın soğuk yüzü olmaz her tebessümde.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir