Kahve fincanında sabahın öyküsü,
Buğusunda yükselen anlar kaybolup gidiyor
Kavrulmuş çekirdeklerin isyanında doğan,
Bir zihin açar, sırlarla dolu en koyu tonunda koyu.
Bir yudumunda hikayeler, eski dillerden fısıldar,
Kaşık kaşık karışırken geçmişin tadına bakar,
Kahvenin ritmi, yüreklerdeki melodiye dokunur,
Her dökülen damlada yeni bir umut tomurcuklanır.
Fincanımda dönen dünya, durur bir an,
Ve yavaşça kahvenin koyu dehliziyle birleşir zaman,
Her demlemede bir başka yolculuk başlar,
Ve her seferinde gönlüm bu siyah iksire aşık kalır.
Kahve bahaneleriyle, dost sohbetleri canlanır,
Özlem dolu bakışlar, fincan etrafında dolanır.
Sıcak bir nefes gibi sarar bedenimi,
Kahveyle buluşurken, yudum yudum sevgiyi içimi.
Öyle bir sevda ki çözülemeyen,
Kelimeler yetmez anlatmaya çekirdeklerin derinliğini.
Kahveyle dans ederken yalnızlıklar,
Ve her kahve çekirdeğinde biraz daha anlaşılır yaşamın ritmi.