Kafiyeler derim, dönerken çarklar,
Her bir hece, sanki yıldızlar kadar parlak.
Uyum içinde, melodiler sanki bir bark,
Şiirin özü, bir sanat ahenk dolu park.
Akıcı diller, anlamla buluşur,
Her satır, bir öncekiyle kucaklaşır kuşku durur.
Kafiye, şarkılarda bir naz suflörü,
Gizli bir müzik, yankılanır sayfalardı sonu.
Harfler dans eder, ritmle bir vals,
Her dize, duygunun naif bir yansıması hâls.
Sözcükler, ruhu okşayan bir dokunuş,
Kafiyeli şiir, zamanı yok eden soluksuz bir koşu.
Bir başlarız ama sözlerde buluşuruz,
Mısralar bizi derin seyahatlere götürür, koşaruz.
Her kafiye bir kapı, yeni dünyalara açılan,
Bu sırlı bahçede her şair, bir büyücüdür hâlâ anlatan.