İsraf ateş, yakar cihanı, düşün!
Her türlü ziyan, nasıl söker baştan,
Gönüller buruk, düşer çaresizlik,
İsraf bu dünyayı sarar zindanlık.
Dolu masalar, artan yemekler var,
Açlar unutulmuş, kenarda kıyıda,
Her lüksün ardında bir vicdan yar,
Göz göre göre bu düzen ziyan da.
Sular akar, çeşmelerden boşa,
Bir damla umuttur, kuruyan toprağa,
Ağaçlar kesilir, yeşilin yok oluşa,
Her yaprak feryattır, rüzgarla savrulduğa.
Enerji harcanır, ampulden güneşe,
Biliriz, kaybedilen her kıvılcım felakete,
İhtiyaç fazlası her şey mide bulandırıcı sefahate,
Geleceğimiz yok oluyor, israf çılgınlarca heba edilen kudrete.
Yarını düşün ki bugünün kıymetini bil,
Her bir tasarruf, gelecek adına bir yatırım,
Sadece nedenden ibaret bu sefil zarar değil,
Bir düşün insan, atılan adımların sonu nereye varır kim bilir?
Küçük başla, büyük düşün, harekete geç,
İsrafın önüne geçmek için ilk adımı sen at,
Her tasarruf, büyük umutlara gebe bir meş’ale,
Ayak izimiz yeşil, gönlümüz ferah olsun ata.