Gökyüzüne bak, ne görebiliyorsun?
Yıldızlar kaybolmuş, ay bile solgun.
Işık kirliliği, gecenin ruhunu bozar,
Karanlıkta saklı, bir özgürlük arar.
Şehrin ışıkları, parlak ve cesur,
Ama yıldızlara neler mal oldu bilseniz!
Gökler artık eski hikayelerini anlatamaz,
Çünkü yıldızlar gözlerden uzak, gizli kalmış haz.
Küçük çocuk, pencereden bakma nafile,
Yıldız kaymasını göremezsin şehrin gürültüsüyle.
Yıldızlara tutulamaz dilek, kaybolmuş çünkü ışık denizinde,
Bu kirlilik yüzünden, gökyüzü artık eskisi gibi değil, biline.
Doğanın düzeni bozulur, kuşlar yönünü şaşırır,
Geceyle gündüz birbirine karışır, kaos kapıyı aralar.
Ampuller, neonsanslar, sokak lambaları,
Gecenin karanlığını yutar, yıldızları unutturur ahali.
Bilim dünyasını düşün, gözlem yapamaz oldukça,
Evrende neler olup bittiğini sormaz olduk acep neden diye?
Gökyüzü mirasımız, kirlilikle savaşmalıyız el ele,
Işıkları söndürüp, yıldızları geri kazanalım geceyle.
Bırakın sussun şehrin ışıkları bir gece,
Gökyüzüne gözlerini dik insan, seyreyle sonsuz eşsizliği.
Bu kirlilik karşısında dur, koru doğal güzelliği,
Tıpkı atalarımız gibi, yıldızların altında bulalım huzur, yeni bir başlangıç ile.