Irmaklar çağlar, sessiz ve derinden,
Her köşe başında bir yeni hikâyen.
Maviye serdiği sonsuz yollardan,
Akıp giden suların öyküsü bu, derinden.
Irmak, umuda yolculuk edercesine,
Kıyılarına hayatı taşır nazlı nazlı.
Her bir damlasında yaşamın sesi,
Bir başka, her akışta farklı sızı.
Yosun tutmuş taşlar, suyun şarkısı,
Rüzgârla dans eder yapraklar nazlıca,
Irmak, bir ömür gibi aktıkça akar,
Bazen sakin, bazen hırçın, her anı ayrıca.
Irmaklara dökülürken tüm dereler,
Birleşir umutlar, yürekler, sevdalar.
Kavuşur her nehir sonunda denize,
Irmak olur, sevgiyle dolu, hep ileriye.
Irmak, seninle başlar her sabah,
Güneşin yüzünü yıkar, parlatır ışıkla.
Seninle kapanır gün, akşamın kollarında,
Uykuya dalarken fısıldar sular, huzurla.