Ihlamurun yaprakları yeşilin en naif tonuyla,
Her baharda bir öncekinden daha mağrur.
Açar yavaş yavaş çiçeklerini, rüya gibi kokular saçar,
Sokakları süsler, gönüllerde tatlı bir umut bırakır.
Bir bardak çay gibi sıcak, samimiyetin simgesi,
Ihlamurlar altında geçen sohbetler, dostlukların izi.
Kışın gelen soğuğa inat, içimizi ısıtan,
Bu güzel ağacın hikâyesi, yaşanmışlıklarla dolu anı.
Kuşlar için yuva, insanlar için huzur,
Her daim veren, hiçbir şey beklemeden.
Şehrin karmaşasında bir soluk, bir nefes,
Ihlamurların altında yürüyüşler, dertlerden kurtuluş.
Onun çayı ayrı bir yere sahiptir kalbimizde,
Hem rahatlatır, hem de tedavi eder birçok sızıyı,
Çocukken annenin elinden, büyüdükçe kendi fincanımızda,
Ihlamur çiçekleri, sağlık ile buluştuğu zaman.
Bu nazik ağaç, şiirlere konu, şarkılara ilham,
Bir soba yanında, kış günü molasında,
Sessizce düşünürken geleceğin umuduna,
Bir ihlamur dalı içtenlikle düşer avuçlarına.