Hayat, sen ne tuhaf serüvensin!
Bazen umut dolu, bazen keder,
Her yeni gün bir sayfa, her anı yeniden,
Bir şiir yazıyorum, mürekkep tende yen.
Bir çocuk gülüşünde saklı umut tohumları,
Bir dar ağacında asılı umutsuz yarınlara inat,
Hayat; renkli bir balon misali,
Bazen mavide, bazense gri bulutlarda kaybolur.
Şehir ışıkları altında yürürken,
Adımlarımıza karışır yaşlı bir sokak çalgıcısının notaları,
Aşk bir köşebaşını döner, el sallar usulca,
Gözlerimizdeki parıltı, evrene fısıldar her saçtığı iz bırakır.
Ömrün baharında açan çiçekler gibi,
Her birimiz farklı dünyaların bahçıvanıyız,
Kimimiz hüzünle sulanmış toprakta gül açarız,
Kimimiz tutkuyla yırtarız karanlığı, ışık saçarız.
Ve ardımızda kalanlar, anılar, izler,
Her biri birer şiir, her biri birer hikaye,
Hayat dediğin; acı, tatlı, tuzlu kahkaha,
Savrulup gittiğimiz, sonsuza dek süregelen bu masalda.
Öyleyse dostum, gel, tut elimden,
Birlikte yazalım bu hayat şiirini,
Duyguların rüzgarında uçuralım kelimeleri,
Yaşamak; anlamak, sevmek ve anlatmak belki de en güzeli.