Bir düşte gördüm, uçsuz bucaksız deniz,
Maviliklerde yüzerken, suyun rengi tenimiz.
Kumsallar altın gibi, gün ışığında parlar,
Yalnız ayak izlerimiz kalır, dalgalarda kaybolur arlar.
Palmiye ağaçları eşlik eder bu kumsala,
Rüzgarla dans eder, yavaşça, usulca.
Güneşin batışı boyar gökyüzünü ala,
Her ton ayrı bir hayal, her ışık yeni bir duyguda.
Hayaller yelken açar, geniş okyanuslara doğru,
Her yelken bir umut, her dalga bir hikaye.
Bu su üstü cennetinde, her an özgür ve doğru,
Gözlerimizdeki parıltı, yıldızlar kadar aydınlık ve ayne.
Geceleri yıldızlarla kaplanır tüm evren,
Deniz yansıtır onları, gümüş bir ayna gibi.
Bu hayal dünyasında, zaman durur bir nebze,
Kalbimizin ritmiyle atar sahilin her bir izi.
Hayalini kurduğumuz bu yer, sarar ruhumuza,
Kucak açar her birimize, sıcak, samimi.
Uyanmak istemeyiz bu rüyadan, sarhoşu bu güzellikle,
Çünkü burada her şey mümkün, her anlamda zirve.
Bu şiirdeki her satır, hayal dünyamızın bir yansıması,
Gerçekle buluşmayı bekleyen, bir umut fısıltısı.
Belki bir gün buluruz kendimizi o denizin kıyısında,
Hayal ettiğimiz o cennette, kalbimizin tam ortasında.