Hasretin Hikayesi
Uzak bir kentin yokluğunda doğar hasret,
Sarar sarmalar yürekleri sessizce.
Duygular birikir, zaman durur bazen,
Her an bir ömür gibi, beklemekle geçer.
Dağların ardına saklanmış bir yıldız gibi,
Parlar sevdiklerin yüzü hatıralarda.
Sesleri gelir rüzgarla, usulca,
Özlemle dolu her hece, her cümle.
Gecenin koyuluğunda daha bir belirgin,
Hasretin gölgesi düşer yollara.
Ay ışığının altında, yavaş yavaş,
Yürürüm düşlerin peşinde tek başıma.
Bir şiir olur sonra hasret, kelimelerle dans eder,
Her mısra bir umut, her kıta bir veda.
Yollar uzar gider, mesafeler git gide büyür,
Ama umutlar tükenmez, sevdikçe kalpte yer büyür.
Bir umuda yolculuk bu, yürek yangını,
Sözler yetmez anlatmaya, gözler hüzün dolu.
Her veda bir başlangıç, her buluşma bir hikaye,
Hasretin kollarında yaşanır aşkın en saf hali.
Bekleyiş bir sanat olur, sabrın sınırlarında,
Her gün biraz daha yakın, her an biraz daha zor.
Ama bilinir ki; sevgiyle beslenirse yürek,
Hasretin sonu mutlu bir kavuşmaya gebedir.