Yapraklar sararır, düşer yavaşça,
Güz gelir sessizce, hüzünle başbaşa.
Rüzgarın koynunda hikayeler anlatır,
Nasıl geçmiş yazlar, hatıralar saklar.
Dalgalanır buğday, altın sarısı tarlalar,
Üzüm salkımları, bereket naralar.
Göç yolu göklerde, kanat çırpar turnalar,
Her biri vedalaşır, yazdan kalma yarlar.
Kırların solgun yüzü, örtünür pus ile,
Sabahın ilk ışıkları, dantel gibi ince.
Kestane kebap kokusu, sokakları sarar,
Çocuklar sevinçle koşar, toplarlar yaprakları.
Bahçede son meyveler, tatlı mı tatlı,
Elma, ayva, nar, dolu dallarıyla.
Bir yorgun hava sarar her bir yanı,
Güz, ayrılık mevsimi, elveda zamanı.
Şömine ateşinde çıtırdar odunlar,
Ailece toplanır, geçer sohbet muhabbet.
Güz okşar yüzleri, tebessümle bakar,
Mevsimler döngüsünde, barışık her akşam.