Gönlümde bir Fransız şiir tadı,
Dillerde aşkın anadolu akışı.
Nasıl bir hüzün, nasıl bir mutluluk,
Çevirsem de sözcük sözcük, işte bu his!
Baudelaire’in dudaklarından dökülenler,
Verlaine’in yürekten sızan hüzünleri,
Türkçesiyle aşk, başka bir sevda yaratır,
Kelimeler farklı, duygular aynı kalır.
Paris sokakları, İstanbul’a uzanır,
Seine nehrinin suyu, Boğaz’da akar.
Laleler ve güller, aynı bahçede buluşur,
Şairler farklı, şiirler birleşir.
Fransızca bir şarkı, Türkçe bir nakaratla,
Karadeniz’in dalgalı sularında yankılanır.
Her dilde sevgi, her dilde acı ağıtlar,
Bir dilde başlar, diğer dilde sarılır.
Edebiyat köprüsü yükselir, diller arası,
Notalar, sözler, hecelerde karşılıklı dans.
İki kültür bir şiirde nasıl dans eder bak,
Fransızca başlar, Türkçe tamamlar ayak.
Şiirler, dillere göre değişse de manası,
Sevgiyi, özlemi, anlatıyor insan hissiyle.
Bir ülkenin yüreği, başka bir dille buluşunca,
Kelimeler yeni bir evren açar gözler önünde her anı.