Filistin, sevgili toprağım, yıkıma diyet,
Ateşler, gözyaşları arasında umuda beyit.
Zeytin ağaçlarının gölgesinde tarih fısıldar,
Bir halkın direnci, ateşte yılmaz asalet.
Mavi gökler altında kubbeler, minareler,
Şehrin sesleri, çocuk çığlıkları, dua ve zikirler.
Karanlıkta parlayan yıldız gibi direnişin,
Yaşamak ve yaşatmak için sessiz çığlıklar.
Tarihler boyu süren hüzün hikayesidir bu,
Dünya unutsa da, Filistin asla unutmaz ruhu.
Topraklarından koparılmış, dağılmış aileler,
Ancak kalpleri hep bir, sevgiyle, umutla dolu.
Yıkılan evler, yitirilen hayatlar arasında,
Büyüyor çocuklar, öğreniyor büyük davayı.
Zeytin dalı gibi, barışı, özgürlüğü arzular,
Yaraları sarmak, inşa etmek, yeni Filistin hayalini.
Kudüs’ün sokaklarında yankılanan mücadele,
Hak, adalet, özgürlük için çırpınan her nafile.
Bir gün doğar, adalet güneşi yükselir yine,
Filistin için özgürlük, barış düğümü çözüle.
Filistin, çilesi de umudu da ağır başında,
Hüzünle dokunan, umutla örülen başkaldırıda.
Kökleri derinde, kimliği güçte, sevgide,
Direniş ve hayat, Filistin’deki her yaşamda.