Şiir nasıl bir sanat, sorarsan eğer,
Kelimelerin dansı, duygunun sefer.
Hayata dokunur her bir mısra ile,
Sessiz çığlıkları dillendirir gece.
Bir damla mürekkep, kağıt üzerinde,
Yaralar sarılır, sein keder, neşe.
Kimi zaman sakin, kimi derya dalgalı,
Şiir ruhun aynası, gizli bir hece.
Aşkların dilidir, hasretin sesi,
Nefes alır satırlar, hisle dolu her nefesi.
Anlatır gizemi, yaşamın özünü,
Bazen bir çocuğun masum gözünü.
Satırlar süzülür, melodiler gibi,
Bir piyanistin parmaklarındaki titrem gibi.
Çoğu zaman bir ressamın fırçasından,
Renk renk umutlar saçar, düşlerin atlasından.
Şairin kalbiyle, okurun kalbine,
Köprüler kurar, gizemli yolların şahidine.
O, şairin en derin sırlarını fısıldar,
Bazen kahkahalarla, bazen gözyaşlarını siler.
Edebiyatın en kıvrak dalı, şiirdir,
Her beyitte bir dünya, her dizede bir seferdir.
Gönüllerde taht kurar, zamanı aşar,
Bir şiir ne kadar güçlü olabilir, işte baştan başa masal.
Şiir, umudun adı, aşkın izi kalır,
Her yüreğe dokunur, kim bilir kaç masal anlatır?
Bir şiir dünyayı değiştirebilir mi, kim bilir?
Ama yüreği değiştiren her kelime değerlidir.