Bilginin kutsal ışığı,
Yol gösterir, umut saçar bir öğretmen;
Bilge bir gemici gibi,
Gecenin karanlığında yolunu aydınlatan.
Tahtada bir çizgiyle,
Başlar koskoca bir dünya;
Her harf, her rakam ayrı hikayeler anlatır,
Öğretmenin diliyle şekillenir her çocuğun rüyası.
Sabır taşı, anlayış nehrinin kaynağı,
Öğretmen dediklerimiz; adı koca bir umman.
Dikenli yolların, yokluğun ortasında bile,
El ele verir, bir çiçek gibi açar her insan.
Öğrenci gözlerinde yanan ışıktır aslında,
Her ne kadar yanıtlansa, soru hâlâ çok;
Nasılsa onların hikmet dolu bakışlarında,
Sır gibi saklanır hayat, her yanıt bir dönemeç, her ders yeni bir yokuş.
Geleceğe bir köprü bu kutsal meslek,
Elleriyle şekillendirir, kalpleriyle yontar;
Öğretmenler, hayatın en değerli mimarları,
Bilgiyle örer, umutla yoğurur, sevgiyle sıvar.
Öyle bir vefa borcu ki sığmaz kitaplara,
Ne kadar yazsak, çizsek azdır onun hakkını;
Her türlü övgüye layık, yüreğiyle sevdalı,
Öğretmenlerimizdir, gönüllerin ustası.
Her ders bir tohum, her öğrenci bir bahçe,
Öğretmenler sulayıp büyütür sevgiyle;
Bilgiler çiçek açar, umutlar yeşerir her köşede,
Onların eseri büyüyüp gider, zamanla gökyüzüne.
Öğretmenlerimiz, var olun, siz olmasanız,
Ne bilgi çiçeklenir, ne umut yeşerir;
Karanlığa ışık tutan, fırtınada yön bulan,
Bizlere ışık tutan sizlersiniz, hep ışık olun.