Irak’ın topraklarında zamanın izi,
Tarih boyunca hikayeler, dile gelişi.
Mezopotamya’nın bereketli vahası,
Bilgelik diyarı, uygarlığın beşiği.
Dicle ile Fırat, kavuşur her akşam,
Sumerler, Asurlar, adımlarını takip eder zaman.
Bağdat’ın ışıkları, geceleri aydınlatırken,
Her köşede bir hikaye, zihinleri aydınlatır hep.
Zigguratlar göğe uzanırken,
Babil’in bahçeleri büyülerken.
Kadim topraklardan bir fısıltı,
Gökyüzüne uzanır, çağlar ötesi.
Şairlerin dili, ozanların nefesi,
Irak, aşkın ve acının adresi.
Her taşında bir umut, her yüzde bir hikaye,
Zengin tarihiyle, duru bir su gibi akar Irak.
Gün gelir, barış çöker bütün çöllerine,
Iraklı çocuklar güler yüzlerine.
Dostluk köprüleri atılır, kalpler birleşir,
Mezopotamya’nın topraklarına huzur düşer.
İşte Irak böyle bir yer,
Tarihle, kültürle, umutla dolu her zerresi.
Ecdadının mirası her bir köşede,
Irak, sevgi ile anılan, sonsuz bir şiir.