Üç köşesi, kenarı birleşen,
Bir alanın dansını gösteren,
Geometrinin sessiz neferi, üçgen sen,
Bir, iki, üç, derken ortaya çıkan.
Bir açı dar, biri geniş belki,
Bir yandan dik, bir yandan eğik,
Kimi zaman işler pratiği,
Üçgenin şekli, her zaman estetik.
Eşkenar, denktaş yanlarıyla,
Her köşesi birbirine kafa tutar gibi.
İkizkenar, iki yana eşlik ederken,
Taban açılar neredeyse gülümser.
Dik üçgen, Pisagor’u anarız,
Hipotenüsüyle akıllarda kalırız.
Alanı hesaplar, formülleri yazdıkça,
Matematikle aramızda köprüler kurulur.
Her çizgisi bir hikaye, her açısı bir dil,
Üçgenlerle dolu bu evren, sonsuz bir bilgi yolu.
Şekillerin dili olsa, üçgen çok şey anlatır,
Geometrinin basit ama derin sırlarını fısıldar.