Toprak, anan, başın tacı, bereketin sırrı,
Kucak açar, büyütürsün, can bulur her bir tohum.
Her darbede sessiz, ama hayatın merkezi,
Yaşam saçan, sıcak kucak, doğurur her bir ruhum.
Ekinlerin anası, yeşilin beşiği,
Hayat suyla buluşur, toprakla yeşerir.
Bir avuç toprağında, ömürler gizlenmiş,
İlkbaharda çiçekler, toprakla güzelleşir.
Yaz güneşi altında, altın gibi parlar buğday.
Kışın beyaz örtüsü altında bile huzurlu.
Toprak, anlamın kaynağı, var oluşun ta kendisi,
Her zerresiyle öğretir, sabrı ve azmi.
Başaklar eğilince, toprak döner rüyaya,
Kokusu altın gibi, esen rüzgarlarda.
Kırda bir serüven bu, her adımı bir türkü,
Toprak anlatır, tarihi, efsaneleri, destanı.
Ağaca kök, çiçeğe yuva, bize yaşam sunan,
Toprak, sadece toprak değil, aşkla yoğrulmuş.
Toprağın kucak açtığı her canlı gibi,
Biz de büyür, gelişir, öğrenir, yaşarız suskun.
Toprak dediğin, esasında bir ömür,
Başladığı yerde biter, çemberin içinde.
Her çiçek, her meyve, her yaşam için teşekkür,
Toprağa saygıyla eğilir başım, derin bir içtenlikle.