Sevgili öğretmenim, bilgelik ışığım,
Her sabah okula adım attığımda yüzünde parlayan umut ışığı,
Sadece bilgi değil, sevgi de sunarsın,
Hem kalemin, hem kalbin, hem de ruhunla öğretirsin.
Alfabeyi öğrettin önce, sonra hayat derslerini,
Küçük harflerden büyük hayallere,
Her çocuğun bir yıldız olduğunu gösterdin bize,
Ve her yıldızın gökyüzünde parlaması gerektiğini.
Soru sormaktan korkmamızı engelledin,
Her “neden?” ve “nasıl?”da yanımızda oldun,
Bilmediğimiz yollarda rehberimiz oldun,
Ve bazen de bir deniz feneri gibi yol gösterdin.
Seninle geçen her gün, bir hazine sandığı,
Her açılışında yeni bir bilgi, yeni bir hikaye,
Çözülmeyi bekleyen küçük sırlarla dolu,
Ve her sır, hayatımızda yeni bir kapı araladı.
Şimdi buradayım, büyüdüm, yol aldım,
Ama unutmadım dersini, sevgini, emeğini,
Gittiğim her yerde yanımda taşıyorum öğrettiklerini,
Sevgili öğretmenim, sana minnettarım, sonsuz ve derin.
Öğrencin, arkadaşın, hayatındaki izin,
İyi ki varsın, iyi ki öğrettin, iyi ki öğrendim,
Gönlümde hep özel bir yeri var adının,
Sevgili öğretmenim, sana olan sevgimle dolu bu şiir.