Sen ve ben, ayrı kıtalar ama aynı denizin dalgaları,
Sessiz sedasız bir yelkenliyiz, avuçlarında dünyanın.
Ikımız bir bilet aldık, zamansız seferlere,
Seninle aynı rotada, rüzgarların çizdiği yollarda.
Sen gökyüzü, ben deniz; uçsuz bucaksız,
Birbirimizde kaybolup, birbirimizde bulunuruz.
Kelimelerimiz köprü, sessiz bakışlar anlam yüklü,
Her hecede sen, her mısra da ben saklıyım.
Seninle şiir yazabilmek ne büyük mutlulat.
Zaman durur, yer yerinden oynar, mevsimler karışır,
Karanfiller açar yüreğimde, sen sözlerini söylerken,
Benim şiirim sensin, ruhumun en derin sesi.
Sen ve ben, iki yazar kalemimizdeki mürekkep,
Hayatın sayfalarında beraber, her dize bir adım.
İki kalp, tek yürek olur bu şairane yolculukta,
El ele, göz göze, bir bütün olurken sen ve ben.