Sabahın ilk ışıkları süzülürken penceremden,
Uyanır umutlar, yeni bir gün demlenirken.
Kuşlar cıvıldaşır, günaydın dercesine,
Şiirler fısıldar, taze bir sabah sesine.
Örtünür doğa ince bir sis perdesiyle,
Şairin kaleminden dökülür mısralar neşeyle.
Sabahın serinliği, şiirin sıcaklığı bir arada,
Kalemin dansıyla bir başlangıç bulur her sabah baharda.
Bir taze kahve kokusu, kitapların arasında,
Şair sabahı selamlar, şiirle dolu parçasıyla.
Güne başlamanın en güzel yolu, şüphesiz,
Bir dize, bir beyit, kalbe dokunur hüzünle ve tebessümle.
Güneş yavaşça yükselir, gökyüzü pembe bir tuval,
Her sabah bir umut, her sabah bir hayal.
Şiirle uyanmak, günü şiirle karşılamak ne hoş,
Sabah şiirleri, ruhuma dokunan en güzel loş.
Sabah şiiri, doğan güne bir selam,
Her satırda umut, her kıtada selamet.
Her yeni başlangıç bir şiir kadar esrarlı,
Sabah şiirinle başla, gününe renk kat zarifçe.