Öpüşler dökülür dudaktan yavaş yavaş,
Bir sevgi seli, aşka açılan kapı.
Her biri anlatır dilsiz bir savaş,
Bazen tatlı bir sır, bazen bir hidayet nârı.
Gözler kapalı, dünya durur yerinde,
İki kalp bir anda bulur kendini öte.
Öpmek; bir başlangıć, hüzünler son bulur kıyısında,
Her öpücükte saklıdır mutluluktan bir çiçek, bir tebessüm bite.
Öpüşmek, zamanı aşan bir dil,
Nazikçe dokunuşlarla aşkı anlatır.
Bazen hüzünlü bir veda, bazen coşkulu bir başlangıç,
Aşkın en saf halidir, sözlerle tamamlanamaz.
İki ruh arasında sessiz bir köprü,
Dudaklar konuşurken, kalpler dinler yavaşça.
Öpmek; sevginin en güzel şarkısı,
Ve her notada yankılanan, sevgilinin adı aşka eşlik eder.
Bir öpücük, bir ömür sığar anlamlarına,
Her bir temas, bir ömür bağlar adeta.
Öpmek, bir sanat, zarif bir balad,
Sevda mevsimlerini aşar, dudak dudağa.