Ormanın kalbi derinden çarpar, sessiz,
Her yaprağında ayrı bir hikaye, tınısız.
Kuşlar öter, dallar hışırdar usulca,
Her adımda fısıldar doğa, usluca.
Yeşilin bin bir tonu göz kamaştırır,
Ağaçlar gökyüzüne selam durur azimle.
Rüzgarın dansı yapraklarla birleşir,
Orman, doğanın şiirini yazmada çevik ve çevrimle.
Kökler toprağa sarılır sıkı sıkı,
Yüzyıllık çınarlar geçmiş söyler bize.
Her biri bir bilge gibi dimdik,
Şairin kaleminden süzülür sanki her bir cümle.
Karınca yuvaları, arı kovanları,
Doğanın bu sessiz çalışanları.
Hayat döngüsüne katkıda bulunurlar,
Ormanın bu büyük evinde, her yeri sararlar.
Gizemli yollarda yürü ne olur,
Her köşede farklı bir öykü bulursun.
Orman seni bekler, büyük bir sabırla,
Doğanın bu muazzam kitabında, her sayfayı dolurursun.
Soğuk nehirler, şırıl şırıl akarken,
Hayat bulur suyun melodisinde her can.
Oksijen dolu bir nefes, temiz ve saf,
Orman, yaşamın ta kendisi, eşsiz bir an.