Memleketim, sana olan özlemim
Her yudum çayda, her nefeste derin
Kokunu ararım rüzgarların sesinde,
Seni görürüm mavi gökyüzün renginde.
Anılar sığmaz oldu yüreğime,
Her köşe başı, her sokak aklımda.
Babamın tarlası, annemin sesi,
Bir türlü gitmiyor, kalpten, düşlerimden.
Baharın gelir, çiçekler açar aniden,
Gözlerim dolar, hatıralar canlanır.
Kırlarda koştuğum, dere kenarları,
Memleket özlemi, içimde kor gibi yanar.
Akşamın kızıllığı yatarken toprağa,
Köyümün ışıkları bir bir yanar.
Ben burada, uzakta, bir yabancı gibi,
Her anım seni anarkenesimle kanar.
Dönüp baktığımda geriye, ne çok şey kalmış,
Her biri yüreğime saplanmış birer ok.
Memleket özlemi, dindirmez hiçbir bahar,
Sarar beni, anılar, gece gibi karabasan kok.
Dağlar, nehrim, ormanlar ve deniz,
Seninle derindir her türkü, her söz.
Memleket özlemi, çıkar mı döklenen gözyaşıyla,
Geri getirir mi beni, acaba, toprağıma bir öz?