Dört Kıta İle Bir Şiir
Birinci kıta gelir, sessizce açar kapıyı,
Kelimeler düşer dizginlenmez rüyalardan.
Her harf bir anlam taşır, hüzün bazen, bazen hülya,
Mısralarla dokunur gönül tellerimize apansız.
İkinci kıta dağların ardından seslenir
Verdiği umutla gözlerimizi aydınlatır.
Özlemler, sevinçler bir arada beslenir,
Mavi göklerden umutların yağmurunu yollar.
Üçüncü kıta sakin bir göl suyu gibi durulur,
Derinlerinde gizli, saklı hazineler bulunur.
Yavaşça yüzeydeki dalgalar huzur bulur,
Anlatır geçmişi ve geleceği, yankılarla dolu.
Son kıta veda anıdır, sessizce çekip gider.
Bittiği yerde başlatır yeni başlangıçları.
Her bitiş bir başka seyahate adımdır,
Okurken kendimizi bulduğumuz nice yolculuklardır.