Kediler hakkında bir şiir seslenir,
Minik dostlarımdır, kuytu köşe kesenler.
Zarif adımlarla dolanır sokakları,
Yumuşak tüyler, bakan o pırıl pırıl bakışları.
Bir, iki, üç dişi oldum onların peşinde,
Bulduğu her köşe, biraz da benim evimde.
Sessizce yanaşırlar, minik pati sesleri,
Dostluklar sunarlar, dertleri bir kenarı keseri.
Gözleriyle konuşurlar, derinden bir anlam taşır,
Her bakışı ayrı hikaye, merakla onu kaşır.
Kuyrukları havada, bir o yana bir bu yana,
Neşe saçarlar etrafa, sevgi dolu her bir ana.
Av peşinde sabırlar, beklerler ansızın,
Bir hamlede kaparlar, mis gibi bir kazansın.
Zarifçe yürürler, ortamın sultanı onlar,
Bir bakışı yeter, gözlerinde var sonbahar.
Ve akşam olunca, dönerler yuvaya,
Yumuşak bir kucağa sığar bütün caya.
Üstünde tüylerle kaplı bu sevimli varlık,
Kediler hakkında şiiri bitirir bu tatlı sadık.