İlkbahar geldi, hoş geldi, neş’eler saçıyor,
Baharın müjdesini dallar kucak kucak taşıyor.
Toprak uyanır, yeşerir, her yer can bulur,
Renk renk çiçekler açar, doğa şölen sunar.
Kırlardan gelen taze kokular sarar etrafı,
Her bir yaprak, her bir dal mis gibi kokar.
Cıvıldaşan kuşlar, neşeli şarkılar söyler,
Her bir nota ruhumuza huzur, mutluluk ekler.
Kışın soğuk yüzünü bahar güneşi ısıtır,
Erir karlar, akar sular, çağıl çağıl, ışıl ışıl.
Gök yüzü daha bir mavi, daha bir ferah,
Bulutlar pofuduk, şeker gibi hafif, serin.
Günler uzar, güneş yüzümüzü daha çok ısıtır,
Yeşilin bin bir tonu göz kamaştırır bakışı.
Çocuklar dışarıda koşup oyunlar oynarlar,
Kelebekler gibi hafif, kuşlar gibi özgürce.
İlkbahar, yeniden doğuşun, umudun habercisi,
Her yeni tomurcuk, her açan çiçek bir başlangıç.
Yaşamın devam ettiğinin, güzelliklerin var olduğunun işareti,
Her yıl, yanı başımızda yeniden can bulan ümit.
Öyleyse hoş geldin ilkbahar, sefalar getirdin,
Huzurunla, ferahlığınla, her yanı güzelleştirdin.
Gel, birlikte şükredelim doğanın bu lütfuna,
Her bir çiçek, her bir yaprakta saklı bir umuda.