Işık, aydınlığın dansı, tenha karanlıkları yırtan,
Umudun kılavuzu, gözlerimizin ayartan.
Bir güneş misali doğar her sabah ufuktan,
Dağıtır gecenin sisini, hüznü ardına katar.
Yıldızlarla süslü, gecenin kara göğü,
Işıkla atar kalbimiz, bulur yönünü her köşe buğu.
Ay ışığı düşer suya, parıldar göl üstü,
Gümüş bir duvak gibi, örter dünyayı usulca.
Lamba sönse de yollar meşale ile dolu,
Sokakların her bir köşesi, aydınlıkla son bulu.
Her pencereden sızar bir ışık seli,
Hikayeler anlatır, gizler, gerçekleri.
Işık demek, renk demek, hayat bulmak demek,
Gölgelerle oynamak, resmetmek hayatı yeniden.
Ahenk içinde dans eder ışık, gölgeyle her dem,
Sahne bu dünya, ışıkla başlar her seher vakti yeniden.
Gün batarken en ıssız köşede, en mor vedalarla,
Işık bırakır bize alacakaranlık, yumuşak adımlarla.
Yine de biliriz, karanlık geçicidir, ışık asla sola,
Yarını aydınlatır düşler, ışıkla dolu, hep ola.