Isparta’ya bahar gelir, gül açar dalında,
Tan yeri ağarırken seherin yalında.
Mis gibi kokular sarar gülşen şehrini,
Turkuaz göller sular, yansıtır derinliğini.
Lavanta bahçeleri mora boyar düşleri,
Isparta’nın yolları, tarihle örülü sevdaları.
Eğirdir gölü sularında huzur bulur insan,
Davraz’ın eteğinde, doğa anlatır her zaman.
Yörüklerin torunu, yiğitler diyarı,
Kahramanlık türkülerini söyler dağları.
Rozaların üzerine çiy düşer sabahları,
Güllerin şehrinde aşk yaşanır anları.
Isparta, senin o güzelim manzaraların,
Her köşede ayrı bir tarih, ayrı bir hikaye.
Kültürü, doğasıyla özgün, biricik,
Göller yöresinin incisi, gönüllerin bayramı.
Şehrin sokakları, müzelerle dolu,
Bir yanda antik kentler, tarihle kol kola.
Sanat ve doğa iç içe, gözler bayram eder,
Isparta’da gezilir gül zamanı, köklerine değer.
Soğuk sularından çaylar, taze demlenir,
Gelen geçer, ama her daim Isparta’ya özlemle döner.
Nasırlı ellerde gül yağı, dünyaya nam salar,
Bu güzel şehirde, her mevsim ayrı bir telaş yaşanır.
Güllerin diyarı, lavantanın anası,
Isparta’nın topraklarında gizlidir feyz ve bereket.
Hem tarih, hem doğa, hem de gönül şehri,
Geleni kendine aşık eder, bu cennet, bu esaret.