Derin ormanların sessiz çığlığı,
Hayvanlar toplanmış, doğanın çağrısı.
Kaplan gururla dolaşır geceleyin,
Ay ışığında parlar gözleri rengarenk.
Zürafa yükselir, gökyüzüne yakın,
Yapraklar arasında bir umut sakın.
Fil sabırla yürür, toprağın sesi,
Ağır adımları yankılanır derin kesik.
Kurt ulur ay’a, dolunay gecesinde,
Sürünün gücünü toplar her bir sesinde.
Tavşan sessizce sıçrar yeşil çayırda,
Hayatın dansı bu, her adımda bir eserde.
Bal arıları vızıldar, çiçeklerin peşinde,
Emekleri şeker tadında, ne hoş hediye!
Geyik ormanın koridorlarında koşar,
Özgürlük şarkıları, dalgalanır her koşuda.
Denizlerin derinliklerinde yüzme zamanı,
Balinalar şarkı söyler, okyanus dumanı.
Yunuslar zıplar, suyun ritmik havasında,
Birlikte oynarlar, mavi dünyanın alasında.
Hayvanlar her biri, kendi hikayesini yazar,
Doğa onları bir araya getirir, bir masal azar.
Bize öğretirler yaşamak, paylaşmak, var olmak,
Dünya ne renkli yer, hayvanlarla dolmak.
Bu şiirde doğa ve hayvan sevgisi övgüyle anlatılır,
Bizlere de düşer onları korumak, bu dünya bizim hikayemizdir.