Dağlarından rüzgar, denizinden meltem gelir,
Her köşesi ayrı güzellik, cennetim diyen belir,
Anlatsam bitmez Türkiye’m, yiğidin yurdu, şehir şehir.
Ege’nin mavisi, Akdeniz’in sıcağına sığınır,
Karadeniz’in yeşili, fırtınası her daim dinç.
Doğunun sarp kayaları, güneşiyle iç içe.
İç Anadolu’nun doruğunda, Anadolu’nun benliği içer.
İstanbul’un tarih kokan sokakları, surlarında anı,
Ankara’nın soğuk nefesi, Kızılay’da yankılanan hüriyet.
İzmir’in gururlu duruşu, kordonda bir başka sevinç,
Antalya’nın altın güneşi, Lara’sında bir düş işler.
Kapadokya’nın peri bacaları dans ederken göklerde,
Trabzon’un sumelası fısıldar eski zamanlardan bilgece.
Mardin’in taş evleri, tarihle modernin iç içe,
Urfa’nın balıklı gölü, peygamberler şehrini seyredince.
Van’ın cesur gölü, kahvaltıların sultanı peynirince,
Bursa’nı Osmanlı’nın izinde, ipeği kadar pürüzsüz.
Adana’nın sıcak kanlı insanı, kebabının tadı bir başka,
Çanakkale geçilmez, dedelerin ruhu halen nazlı nazlı.
Giresun’un fındıkları, Rize’nin çayında dost sohbetleri,
Konya’nın dervişleri, Mevlana’nın aşkla dolu öğretisi.
Gaziantep’in baklavası, Hatay’ın künefesi,
Her bir yudumda aşk, her bir lokmada tarih süzülür.
Bu kadarla bitmez ki anlatılacak,
Her köşesi ayrı bir cennet,
Türkiye’m, yurdum, toprağım,
Seni anlatmaya kelimeler yetmez.