Güneşin altın yüzü, neşe saçar her köşe,
Yıldızlar gecenin süsü, parlar sessizce, hoşça.
Ay, gümüşten bir tekne, dalgaların üstünde,
Bu üç gök cismi, gözümde türlü hayaller peşinde.
Güneş doğar her sabah, umutları yeşertir,
Işığını saçar dünyaya, canlı her bir zerresi diriltir.
Duru bir kuvvet, özgürlük gibi yayılır,
Göz kırpar bize, güne başlarken yeni şeyler hayal edilir.
Yıldızlar; geceyi aydınlatan kıvılcımlar,
Uçsuz bucaksız karanlığa, ışık saçarlar.
Bir bir parlarlar, sessizce şarkı söylerler,
Hikayeler anlatır, tüm evrene meydan okuyarlar.
Ay ise sakin bir yoldaş, geceye rehberlik eder,
Bazen tam, bazen hilal, şekil şemailde gider.
Nazik bir ışık serper, sevdiklere uzaktan gülümseder,
Denizler ona eşlik eder, gelgitlerle beraber dans eder.
Bu üç göksel varlık, bir arada çok özel,
Güneş, yıldız ve ay, evrensel bir bezel.
Gündüzün gücü, gecenin huzuru yaşatır herkese,
Yıldızların altında, ay ışığında, buluşur tüm cesaret ve sevgiyle.